مهارت‌های زندگی

مهارت‌های زندگی

بشر از بدو پیدایش با مشكلاتی رو‌ به ‌رو می‌ شده است كه عبور از آنها برای ادامه زندگی لازم بوده است. انسان‌ها از ابتدا به صورت دسته‌ جمعی زندگی می‌كرده‌ اند. مثلاً برای شكار نیازمندِ تقسیم وظایف بوده‌اند و این كار جز از طریق ارتباط درست آنها ممكن نبوده است. شادی و غم همواره با آدمی همراه بوده است و شناسایی شرایط درونی خود و دیگران جزو موضوعاتی بوده است كه در ایجاد احساس آرامش به وی كمك می‌ كرده است.

علی‌ رغم استفاده دایم از این مفاهیم، تنها در چند سال اخیر است كه متخصصین علوم رفتاری به مطالعة علمی و ایجاد ابزاری برای مداخلة مناسب در این موارد اقدام كرده‌اند. مجموعة مرتبط به هم از مهارت‌های لازم برای زندگی افراد جامعه كه به «مهارت‌های زندگی» شهرت یافته است. این مهارت‌ها قابل یادگیری و یاددهی است.

در مورد عناوین مهارت‌های زندگی اختلاف نظر وجود ندارد، طبقه‌های اصلی آن عبارتند از:

  • خودآگاهی و همدلی

  • مدیریت هیجان‌ها و استرس‌ها

  • ارتباطات اجتماعی و بین فردی

  • تفكر خلاق و تفكر نقادانه

  • تصمیم‌گیری و حل مسئله

پژوهش‌های فراوانی نشان داده است که آموختن مهارت‌های زندگی به مردم، به ویژه جوانان تأثیر قابل توجهی در سلامت روانی- اجتماعی و پیشگیری از بسیاری مشکلات ناشی از رفتار نامناسب دارد.

پیشگیری از گسترش ایدز و بیماری‌های مقاربتی نیز از جمله مواردی است که با آموزش مهارت‌های زندگی تسهیل می‌گردد.

در این نوشتار تلاش می‌شود کاربرد مهارت‌های زندگی به عنوان ابزاری برای پیشگیری از گسترش ایدز آموزش داده شود.

به عنوان مثال وقتی فرد در شرایطی قرار می‌گیرد که بین دو یا چند گزینه باید یکی را انتخاب کند، مهارت «تصمیم‌گیری» به کمک او خواهد آمد یا وقتی می‌خواهد پیشنهاد رابطه با کسی را رد نماید مهارت ارتباطات اجتماعی و بین فردی کاربرد دارد.