موضوع: اخبار

كلاس آموزش راه های پیشگیری از ابتلا به ایدز برای ٧٠ مبلغ مذهبی

كلاس آموزش راه های پیشگیری از ابتلا به ایدز برای ٧٠ مبلغ مذهبی

با دعوت یك انجمن غیردولتی، ٧٠ مبلغ مذهبی و هیات دار گرد هم آمدند تا ضمن آشنایی با ایدز، راه های پیشگیری از ابتلا و چگونگی رفتار با مبتلایان این بیماری، آموزه های خود را به مردان و زنانی هم كه در مناسبت های عزاداری، پای سخنان آنها می نشینند، منتقل كنند. نشست عصر یكشنبه انجمن «احیای ارزش ها»، دومین جلسه ای بود كه با هدف پیشگیری از انتقال ایدز در جامعه، برای مبلغان مذهبی برگزار می شد.

در جلسه پیشین و هفته گذشته، مدعوین فقط مبلغان زن بودند اما این بار، مردان هم به جمع مهمانان اضافه شده بودند كه البته واكنش های متفاوت تری در مقابل مطالبی كه در این نشست بیان می شد، داشتند. چنانكه برخی از مردان هیات دار، در واكنش به هدف برگزاری این نشست، می گفتند كه آنها افراد سالمی هستند و این نشست ها باید برای جوانان و گروه های خاص مثل دانش آموزان در مدارس و سربازان در پادگان ها و دانشجویان در دانشگاه ها برگزار شود. آنها همچنین می گفتند كه با برگزاری یك جلسه دو ساعته، آسیب شناسی جامعه امكان پذیر نیست و نیازمند اقدامات زیربنایی هستیم. آنها همچنین می گفتند هر كسی را برای كاری ساخته اند و مجالس عزاداری صرفا به ذكر مصیبت اختصاص دارد و جای اطلاع رسانی درباره ایدز نیست.

 ایدز پایان زندگی نیست

 یكی از مسئولان انجمن در ابتدای نشست و در توضیح علت توجه به بیماران ایدز خطاب به مبلغان مذهبی گفت: «اگر فردی مبتلا به ایدز شد نباید فكر كند كه به پایان زندگی رسیده است. بیمارانی كه امروز تحت پوشش انجمن ما هستند، زندگی می كنند و به جای فكر كردن به خودكشی یا آسیب رساندن به سایر افراد جامعه، یاد گرفته اند كه آنها هم یك انسان هستند مانند بقیه. تمام انسان ها، در هر شرایطی كه باشند دارای فطرت پاك الهی هستند و اگر زندگی روزمره، باعث شده كه دچار مشكل شوند، باز هم اشرف مخلوقات هستند و باید از آنها حمایت كنیم كه شان انسانی شان حفظ شود. با حمایت از بیماران ایدز، مانع از بروز آسیب های آتی می شویم. پس، به یك بیمار ایدز كمك كنیم كه بیماری او پیشرفت نكند و یاد بگیریم كه او را طرد نكنیم تا مبتلابه آسیب های بیشتر نشود.»

یكی دیگر از مسوولان این انجمن هم در توضیح علت انتخاب مبلغان مذهبی برای اطلاع رسانی درباره ایدز و به عنوان یكی از مهم ترین گروه آموزش دهندگان در جامعه عمومی گفت: «نفس شما حق است. شاید اگر من در جمع مردم حرف بزنم، حرف مرا نشنوند اما شما، افرادی هستید كه اعتبار و آبرو دارید و ما می توانیم از اعتبار و آبروی شما یاری بگیریم. كمی تعصب ها را كنار بگذاریم و نگاه مان به این بیماری عوض شود. بیماری ایدز محصول آسیب های اجتماعی است. بیماران مبتلا به این بیماری، همواره و به هر دلیل مورد انگ و تبعیض قرار می گیرند و در این جامعه با آنها مانند مبتلایان جذام برخورد می شود.» این مسئول در ادامه صحبت های خود از حاضران پرسید: «آیا اجازه می دهید فرزندتان در كنار یك دانش آموز مبتلا به ایدز بنشیند و درس بخواند؟» یك زن هیات دار در پاسخ به این سوال گفت: «من اگر مبتلا به سرماخوردگی باشم، بیشتر به جامعه آسیب می رسانم تا آن كودك ایدز.» اما وقتی آن مسئول سوال خود را تكرار كرد، زمزمه های برخی پدران هیات دار شنیده می شد كه به آهستگی می گفتند «نه. اجازه نمی دهیم.»

زنان ایدز، مادران ایدز

«احیای ارزش ها» از سه زن مبتلابه اچ آی وی دعوت كرده بود كه در این نشست و برای مدعوین درباره بیماری خود صحبت كنند. سامیه، یكی از مبتلایان ایدز بود كه در این نشست و در مقابل مردان هیات دار درباره ابتلای خود و ادامه زندگی با ایدز گفت.

«من این بیماری را از شوهرم گرفتم. او هم به دلیل خالكوبی مبتلا شده بود. بعد از فوت همسرم متوجه بیماری ام شدم. وقتی به این انجمن مراجعه كردم و بقیه بیماران را دیدم فهمیدم كه ایدز، سن و سال نمی شناسد. اینجا به من یاد دادند كه می توانم با ایدز هم، روی پای خودم بایستم. به من خیاطی یاد دادند و امروز از طریق خیاطی امرار معاش می كنم. من مادر دو فرزند هستم و بیش از یك سال است كه با مردی سالم ازدواج كرده ام.»

«آزاده» یكی دیگر از بیماران بود. زنی كه او نیز بر اثر ابتلای همسرش مبتلا شده بود.

«شوهرم در بیمارستان بستری بود و به من خبر دادند كه نتایج آزمایشش مثبت است و من هم باید آزمایش ایدز بدهم. آزمایش من هم مثبت بود. بعد از فوت همسرم با این انجمن آشنا شدم و امروز خودم به فرهنگسراها و كارگاه ها می روم و برای مردم درباره ایدز صحبت می كنم.»

سومین بیمار هم از اعتیاد تزریقی همسرش گفت و اینكه تزریق مشترك در ایام زندان باعث ابتلای همسرش شده بود.

«همسرم معتاد تزریقی بود و در زندان قزل حصار بر اثر تزریق مشترك مبتلا شد. خودش آزمایش داده بود و به من هم گفتند باید آزمایش بدهم. آزمایشم مثبت بود. حالم خیلی بد شد. چرا من؟ دچار افسردگی شدید شده بودم. من كه خلافی نكرده بودم. تا اینكه به این انجمن آمدم و دیدم زنانی هم مانند من اینجا هستند.» جالب اینكه سوالات برخی هیات داران و مبلغان مذهبی از این زنان، نشانه بی اطلاعی كامل آنها از بیماری ایدز بود. سوالاتی همچون «آیا شوهر جدید شما می دانست كه شما بیمار هستید؟ آیا پیش از آزمایش هیچ علامتی از بیماری نداشتید؟ آیا ایدز از طریق بزاق دهان هم منتقل می شود؟»

چرا روحانیون و مبلغان مذهبی؟

هایده نكته دان: مدیر گروه سلامت جامعه دانشگاه علوم پزشكی تهران كه باید بیماری ایدز را از بعد علمی، پزشكی و اجتماعی مصور می كرد علت انتخاب مبلغان مذهبی و اطلاع رسانی از طریق آنان را چنین توضیح داد: «ما وقت شما را گرفتیم كه بگوییم مشكل امروزمان چیست و شما چه نقشی در كنترل این مشكل دارید و انتظار ما از شما چیست. وزارت بهداشت تاكید دارد كه باید از انحصار و تمركز خارج شویم و هر فردی، در چارچوب اجتماعی خودش، حداقل هایی از ایدز بداند و آموزش دهد. اگر می خواهیم كشورمان توانمند باشد باید انسان های توانمند داشته باشیم. مادران ما مجاز به فرزندآوری هستند اما الزاما تخصص مادر بودن ندارند. شما می گویید ما سالم هستیم اما من می گویم همه ما بیمار هستیم چون كسی تصور نمی كند كه ممكن است در اثر حجامت یا نادیده گرفتن اصول بهداشتی در مطب دندانپزشكی یا آرایشگاه هم مبتلا شود. 

ما همیشه به دانشجویان مان می گوییم در ارتباط با یك بیمار، همه بیماران را اچ آی وی مثبت تصور كن و از اچ آی وی مثبت نترس. ما می خواهیم به شما یاد بدهیم كه حتی یك جوان پرانرژی متعهد به اصول اخلاقی و اسلامی هم ممكن است كنترل خود را از دست بدهد.» او كه در ادامه صحبت های خود به معرفی ایدز و خصوصیات این بیماری، گروه بندی سنی مبتلایان و الگوهای انتقال بیماری در ایران طی سه دهه اخیر پرداخت، ایدز را یك معضل چند وجهی با ابعاد بهداشتی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی معرفی كرد و افزود: «شما می توانید به ما كمك كنید چون مردم شما را قبول دارند و مورد اعتمادشان هستید. شما با گروه های مختلف مردم در ارتباط هستید و برای مردم الگو و قابل احترامید.

شما مشاور مردم هستید و در مردم نفوذ دارید اگر شما هم به این آگاهی و باور برسید كه بیمار ایدز هم یك انسان است و اگر به مردم یاد بدهید كه به بیمار ایدز انگ نزنند و از ایتام ایدز حمایت كنند، مانع از آن خواهید شد كه بیماران ایدز به سمت انحطاط برای خود و دیگران بروند. یك بیمار ایدز، به هر دلیل كه مبتلاشده، نیازمند امید و هدایت و بازگشت به یك زندگی سالم است. تا زمانی كه سكوت كنیم و انكار كنیم و طرد كنیم و انگ بزنیم و تابوها را مجازات الهی بدانیم و بگوییم این بیمار عذاب كارهای خود را پس می دهد، بیماری كنترل نمی شود.»

زنان همیشه قربانی می شوند

در جمع مهمانان نشست روز یكشنبه، تعداد كمی از مبلغان زن هم حضور داشتند چون مبلغان زن، مهمانان اصلی نخستین نشست بودند و آنهایی كه در جلسه دوم هم شركت كرده بودند، صرفا از سر علاقه شخصی بود. و این زنان در مقایسه با آقایان مبلغ، نگاه منعطف تر و معتدل تری نسبت به قربانیان ایدز داشتند. یكی از این زنان كه علاوه بر هیات داری، از اعضای گشت های ارشاد هم بود در گفت وگو با «اعتماد» می گفت كه در هیات های او كه زنانی از گروه سنی ٢٥ ساله تا ٥٠ ساله و مادربزرگ و نوه و عروس شركت می كنند، آگاهی درباره ایدز زیاد نیست. این زن كه بنا بر علاقه شخصی، در ادامه آموزش های حوزوی به كلاس های مربیگری بهداشت سپاه هم رفته بود به «اعتماد» گفت: «من در این دوره ها متوجه شدم كه ایدز چگونه منتقل می شود و متوجه شدم كه بیشتر خانم ها از طریق همسران شان مبتلا شده اند: همسرانی كه چارچوب خانواده را رعایت نكرده اند.

در واقع، ایدز در جامعه ما بیشتر از طریق مردان منتقل شده و این آموزش ها باید باشد چون اگر مردها و پسرهای ما بدانند كه جان شان در خطر است دنبال كارهای خلاف شرع نمی روند.» این زن هیات دار در تشریح نگاه خود به یك بیمار ایدز گفت: «من فكر می كنم كه این فرد به دلیل ناآگاهی مبتلا شده. انسان جایزالخطاست. وقتی مرتكب خطا می شویم، خدا ما را مورد آزمایش قرار می دهد و هر فردی هم یك طور تلنگر می خورد. قطعا آن بیمار ایدز هم نمی خواسته بیمار شود. اگر مرد یا زنی مرتكب خطا شده حتما در زندگی اش دچار مشكل بوده، انتظاراتش برآورده نشده یا مورد احترام قرار نگرفته كه به سمت خطا رفته است. هر چند معتقدم كه آقایان بیشتر از خانم ها خطا می كنند چون خانم ها با چنگ و دندان زندگی شان را حفظ می كنند و هر سختی را تحمل می كنند اما مردها نه. مردها همیشه حواس شان پرت دور و برشان است. این زن ها هستند كه همیشه می سوزند و می سازند و تحمل می كنند.»