نحوه درمان بیماران دارای نشانه های افسردگی و MCMD چطور است؟

نحوه درمان بیماران دارای نشانه های افسردگی و MCMD چطور است؟

وقتی درمانگران هم نشانه های شناختی و هم نشانه های افسردگی را در فردی تشخیص می دهند، لازم است که هم بیماری سیستمیک HIV و هم افسردگی به عنوان علت احتمالی شکایت ها بررسی و درمان شوند. اگر عوامل طبی سیستمیک (نشانه های فیزیکی، شمارش CD4، بار ویروسی) نشان دهند که بیماری HIV نیاز به درمان دارد، HAART باید با هدف سرکوب کردن کامل تکثیر ویروسی آغاز شود. به همین روی، اگر افسردگی ماژور تشخیص داده شود، درمان ضدافسردگی باید با هدف از بین بردن کامل نشانه های افسردگی آغاز شود.

آزمایش های عصبی- روانی در صورت امکان می توانند نشانه های شناختی ناشی از افسردگی را از موارد ناشی از بیماری HIV افتراق دهند. در برخی بیماران MCMD، با وجود زمینه افسردگی به راحتی تشخیص داده می شود. در این موارد، درمانگر باید هر دو مورد را درمان کند: یعنی بیمار باید HAART دریافت کند تا بیماری سیستمیک درمان یابد و ضد افسردگی و روان درمانی آغاز کند تا افسردگی درمان شود.

مطالعات نشان می دهد که افزودن HAART به برنامه درمانی مبتلایان به MCMD کارآمدی روانی حرکتی را بهبود می بخشد. اثر بخشی آن برای دیگر عملکردها (توجه، حافظه کاری، توانایی یادگیری) کمتر مشخص است. یک روانپزشک نقش حیاتی در کمک به تشخیص وجود و علل نشانه های شناختی و افسردگی و راهنمایی به پزشک معالج در زمان آغاز درمان HAART را دارد.