تظاهرات بالینی عفونت HIV چیست؟

تظاهرات بالینی عفونت HIV چیست؟

عفونت اولیه HIV:

دو تا شش هفته پس از تماس، مهمترین نشانه های عفونت تب، خستگی، راش، سردرد، لنفادنوپاتی و فارنژیت است. تظاهرات نورولوژیک عفونت اولیه شامل مننژیت آسپتیک، میلوپاتی، رادیکولوپاتی، نوروپاتی محیطی، مننگوانسفالیت، و سندروم گیلن باره است. بین 40 تا 90 درصد بیماران مبتلا به HIV بیماری که نشان از عفونت اولیه HIV باشد را به یاد می آورند. در هر فردی که بیماری آتی پیک یا طولانی مدت ویروسی یا سندروم مونونوکلیوز بدون علت دارد باید به سندروم اولیه یا حاد HIV شک کرد. آزمایش پادتن HIV منفی در حضور بار ویروسی بالا (یعنی بالاتر از 50000 کپی در میلی لیتر) نشانه تشخیص عفونت اولیه HIV است.

دوره نهفتگی:

پس از عفونت اولیه HIV، بیماران یک دوره نهفتگی را پشت سر می گذارند تا نشانه هایی دال بر تشخیص ایدز بروز کند. دوره نهفتگی در 5 درصد بیماران دوسال، در 20 تا 25 درصد بیماران 6 سال، و در 50 درصد بیماران 10 سال است. بهترین آزمایش پیش بینی کننده پیشرفت ایدز به تنهایی، اندازه گیری بار ویروسی HIV است: بار ویروسی کمتر از 10 هزار کپی در میلی لیتر پیش بینی کننده پیشرفت ایدز در کمتر از 32 درصد بیماران در یک پیگیری 6 ساله است. بار ویروسی بیشتر از 30 هزار کپی در میلی لیتر در 80 درصد موارد نشان دهنده ایدز است. استفاده همزمان از CD4 و بار ویروسی HIV در تعیین پیش آگاهی هر بیمار موثر است.

در ادامه به توضیح موارد زیر نیز خواهیم پرداخت:

  • تظاهرات دهانی و پوستی

  • تظاهرات ریوی

  • تظاهرات گوارشی و چند عضوی بیماری

  • تظاهرات عصبی-شناختی و عصبی