موضوع: آزمایش

عفونت HIV چگونه تشخیص داده می شود و طبقه بندی می شود؟

عفونت HIV چگونه تشخیص داده می شود و طبقه بندی می شود؟

تشخیص عفونت HIV با اندازه گیری پادتن های اختصاصی HIV در بیماران انجام می شود. زمان انجام آزمایش مهم است. پادتن های HIV با روش های معمول سرولوژیک (الیزا و وسترن بلات) تا سه هفته پس از عفونت قابل تشخیص نیستند. بخشی از آزمایش پادتن، دریافت مشاوره پیش و پس از آزمایش است. آزمایش تعیین بار ویروسی HIV، که اندازه گیری مستقیم HIV در پلاسماست، هرگز نباید به عنوان اولین روش تشخیصی فردی که مشکوک به عفونت مزمن است استفاده شود چرا که نتایج مثبت کاذب با تیتر پایین (کمتر از 2000 نسخه در میلی لیتر) در بیماری های حاد غیر از HIV دارد و نشانگر جایگزین اصلی برای عملکرد ایمونولوژیک است.

طبقه بندی مرکز بیماری های آمریکا برای ایدز بر پایه شمارس سلول های CD4 و سابقه بالینی بیمار است. بر این اساس ایدز به این صورت تعریف می شود: شمارش سلول های CD4 کمتر از 200 سلول در میلی متر مکعب، یا سابقه ابتلا به عفونت های فرصت طلب و بدخیمی هایی است که در زمینه عفونت HIV روی می دهند.

موقعیت های تعیین کننده موارد ابتلا به HIV

کاندیدیاز برونش، نای، ریه ها یا مری

سرطان گردن رحم، مهاجم

کوکسیدیو ایدومایکوز، پراکنده یا خارج ریوی

کریپتوکوکوز، مزمن روده ای

بیماری سایتومگالوویروس (به جز کبد، طحال، یا غدد لنفاوی)

انسفالوپاتی وابسته به HIV

هرپس سیمپلکس: زخمهای مزمن یا برونشیت، پنومونیت، یا ازوفاژیت

هیستوپلاسموز، پراکنده یا خارج ریوی

                                                         ایزوپورازیس، مزمن روده ای

سارکوم کاپوسی

لنفوما: بورکیت، ایمونوبلاستیک یا اولیه (در مغز)

مایکوباکتریوم آویوم کمپلکس یا مایکوباکتریوم کانزاسی، پراکنده یا خارج ریوی

مایکوباکتریوم توبرکولوز، در هرجا

پنومونی پنوموسیستیس کارنه ای

پنومونی، بازگشت کننده

لوکوانسفالوپاتی چندکانونی پیشرونده

سپتی سمی سالمونلایی، بازگشت کننده

توکسوپلاسموز مغز

سندروم ضعف و تحلیل، وابسته به HIV

 

بدون درمان موثر رترو ویروسی، میانگین کاهش سالانه تعداد CD4 بین 75 تا 100 سلول در میلی متر مکعب است. ولی این میزان بین بیماران و همچنین در هر بیمار برای زمان های مختلف این میزان خیلی فرق می کند. تعداد CD4 در شرایط عادی بیش از 500 سلول در میلی متر مکعب است ولی ممکن است تا 350 سلول هم کاهش یابد. اگر چه عفونت های فرصت طلب معمولا با تعداد سلول های CD4 طبیعی (بیش از 500 سلول در میلی متر مکعب) روی نمی دهند، عفونت های باکتریایی معمولی، هرپس، واریسلازوستر، برفک، توبرکولوز (سل)، سارکوم کاپوسی، لنفادنوپاتی عمومی، و بیماری های پوستی مزمن نشانگر کاهش تعداد سلول هستند.

کاهش تعداد سلول های CD4 به کمتر از 200 عدد در میلی متر مکعب نشان دهنده نقص ایمنی شدید با افزایش خطر ابتلا به عفونت های فرصت طلب مانند PCP، توکسوپلاسموز و مننژیت کریپتوکوکال است. بیمارانی که تعداد سلول های CD4 آنها کمتر از 50 در هر میلی متر مکعب کاهش یابد در معرض ابتلا به عفونت های سایتومگالوویروسی، مایکوباکتریوم آویوم کمپلکس و لنفوما هستند. بیشترین خطر مرگ و میر بیماران HIV در کسانی است که تعداد سلول های CD4 آنها کمتر از 50 سلول در میلی متر مکعب است.

عفونت های فرصت طلب HIV

محور عمودی: تعداد سلول های CD4؛

محور افقی: ماه - سال (پس از شروع عفونت HIV)

نام عفونت ها به ترتیب از چپ به راست: برفک، لوکوپلاك مویی دهانی، پنومونی پنوموسیستیس کارنه ای، هیستوپلاسموز، کوکسیدیومیوکوز، کریپتوکوکوز، توکسوپلاسموز، بیماری عودکننده ویروس هرپس
سیمپلکس، بیماری کریپتومگالوویروسی، بیماری مایکوباکتریوم آویوم پیچیده.