روش ایفای نقش

روش ایفای نقش

روش ایفای نقش، تجسم عینی مسائل و موضوعاتی است که آموزش آنها از طرق دیگر کمتر امکان پذیر است. در این روش گروهی بازیگران نقش، گروهی ببیندگان نقش و در نهایت همه آنها تحلیلگران نقش های مختلف خواهند بود.

منافع:

1- امکان کشف مسایل و راه حل ها در فضایی شبیه به موقعیت واقعی بدون تجربه خطرات مربوط به موقعیت های واقعی

2- کشف احساسات یا موقعیت هایی که مدیریت آن در زندگی واقعی مشکل است.

3- افراد نسبت به احساسات خودشان بصیرت بیشتری پیدا می کنند

4- راه های جدید برای حل مسائل پیدا خواهد شد.

5- رفتارهای جدید را تمرین می کنند.

محدودیت ها:

1- این روش برای تحقق اهداف پیچیده ی آموزشی مناسب نیست.

2- این روش به دلیل اینکه در ظاهر جنبه نمایشی و هنری دارد، یک روش آموزشی جدی تلقی نمی شود.

3- روش ایفای نقش، به اجرای درست، تسهیل گر کارآمد، صرف وقت کافی و تدارکات خاص نیاز دارد و انجام آن وقت گیر است.

فرآیند انجام کار:

1- تعیین و توصیف موقعیتی که قرار است نمایش داده شود.

2- انتخاب بازیگران

3- آماده سازی بازیگران و وسایل برای نمایش

4- اجرای نمایش

5- بحث درباره آنچه مشاهده کرده اند.