سه زمینه اصلی و مؤثر فعالیت مددکاران اجتماعی

 سه زمینه اصلی و مؤثر فعالیت مددکاران اجتماعی

سه زمینه اصلی و مؤثر فعالیت مددکاران اجتماعی، پیشگیری از بیماری، درمان و پیگیری وضعیت مبتلایان است.

وظیفه پیشگیری از بیماری

 وظیفه مددکار در زمینه پیشگری به دو قسمت تقسیم می‌شود: 

پیشگیری اولیه و پیشگیری ثانویه -  از آنجا که هزینه‌های پیشگیری کمتر از درمان است و نتایج پیشگیری قطعی‌تر است در وهله اول باید از ابتلا به این بیماری، جلوگیری شود در این حیطه باید از طریق اطلاع‌رسانی به گروه‌های مختلف جامعه، در مدارس، دانشگاه‌ها، زندآن‌ها، و ... پیشگیری اولیه به عمل آورد. برای تحقق این امر مهم مددکار اجتماعی باید از طریق بر گزاری همایش‌ها، تهیه بروشورها و ایجاد فضایی برای آموزش‌های عمومی در زمینه اطلاع‌رسانی در مورد ایدز به اقشار مختلف جامعه کمک کند. اقدام مددکار در زمینه پیشگیری ثانویه زمانی شروع می‌شود که نتایج آزمایش فرد مثبت است و وظیفه مددکار جلوگیری از پیشروی بیماری او و انتقال به سایر افراد جامعه است. مددکار اجتماعی می‌تواند فرد مبتلا را به مراکز مختلف معرفی کند که در زمینه اطلاع رسانی و مشاوره فعالیت‌های متعددی انجام می‌دهند.

وظیفه درمان و پیگیری

 نقش مددکار اجتماعی در درمان نیز بسیار مهم می‌باشد. مددکار می‌تواند سیر درمان را آسان‌تر نماید و به تقویت شرایط روحی فرد بیمار بپردازد تا بیماری خود را بپذیرد و حداقل با بهبود شرایط روحی مقاومت بیمار در برابر بیماری بیشتر شود و توانایی جسمانی او بیش از آنچه هست تحلیل نرود. در زمینه پیگیری مددکار به عنوان پل ارتباطی بین مراکز درمانی و بیمار و خانواده اوست که با برقراری ارتباط مؤثر بتواند زمینه پاسخگویی به نیاز های مادی، درمانی، اقتصادی و عاطفی بیماران را فراهم نماید. این پیگیری باید مستمر باشد تا هم فرد و هم خانواده او این بیماری را بپذیرند و تلاش خود را در جهت جلوگیری از پیش‌روی بیماری انجام دهند.