مواد محرک و روان گردان آمفتامینی (شیشه) و عوارض ناشی از آن

مواد محرک و روان گردان آمفتامینی (شیشه) و عوارض ناشی از آن

متاسفانه چندین سال است که ماده اعتیادآور مت آمفتامین یا شیشه وارد کشور ما شده است. لیکن اعتیادآور بودن این ماده برای مردم بسیار ناشناخته بوده و هست و همین عدم شناخت، باعث روآوردن بسیاری از نوجوانان و جوانان و همچمنین دختران و زنان به این ماده محرک اعتیادآور می باشد.

مصرف مواد محرک و روان گردان آمفتامینی (شیشه) اثرات سوئی بر سیستم روحی و روانی فرد مصرف کننده می گذارد که بعضا این عوارض پاسخ مناسبی به درمان های داروئی و مداخلات روان شناختی ندارد و فرد و به تبع آن خانواده وی را تا پایان عمرگرفتار این عوارض می ­نماید و لیکن آنچه اینجا اهمیت ویژه ای می­ یابد، این است که مصرف مواد محرک و روان گردان آمفتامینی (شیشه) علاوه بر عوارض پیش گفته شده، باعث ایجاد تمایل بیمارگونه فرد مصرف کننده به انجام روابط جنسی با شدت خارج از عرف جامعه شده و از طرف دیگر قدرت تصمیم گیری فرد را مختل می­ سازد، به طوری که فرد مصرف کننده را تا حد جنون جنسی نیز می­ کشاند.

این عارضه ای است که باعث افزایش احتمال سرایت اچ ای وی در فرد مصرف کننده و تشدید چرخش ویروس در جامعه می­ شود. لذا به موازات برنامه های آموزش و اطلاع رسانی در زمینه مخاطرات مصرف مواد محرک و آمفتامینی، اجرای برنامه های کاهش آسیب در مصرف کنندگان می ­تواند در کند شدن شتاب ابتلا به اچ ای وی و درنتیجه گسترش آن در جامعه بسیار موثر باشد.

متاسفانه مصرف کنندگان مواد محرک و آمفتامینی دچار این باور غلط می­ باشند که مصرف این مواد برخلاف مواد مخدر سنتی، اعتیادآور نمی­ باشد، در صورتی که مصرف مواد آمفتامینی (شیشه) به سرعت و به شدت برای فرد مصرف کننده ایجاد وابستگی می­ کند.

اعتیاد به مواد مخدر و محرک، به عنوان یک آسیب اجتماعی، هیچگاه به طور کامل ریشه کن نخواهد شد، اما با تدبیر، اندیشه و تلاشی مخلصانه می توان آن را کنترل کرد.