اهمیت نقش کلیدی خانواده ها در پیشگیری از اچ ای وی- ایدز

اهمیت نقش کلیدی خانواده ها در پیشگیری از اچ ای وی- ایدز

اهمیت نقش کلیدی خانواده ها در پیشگیری از اچ ای وی/ایدز

امروزه یکی از اولویت های سلامت در سطح جهان این است که ابتلا به اچ ای وی، همچنان به عنوان یکی از چالش های بزرگ هزاره سوم، مطرح است. این بیماری با مبتلا کردن بسیاری از افراد در مهمترین دوران زندگی خود، موجب چالش های بهداشت عمومی، اقتصادی و اجتماعی شده و به عبارتی کلی تر پیشرفت و کنترل جوامع را به خطر می اندازد. همچنین نگاهی به آمار مبتلایان به اچ ای وی/ ایدز در کشور ما نشان دهنده ی این مساله است که مبتلایان بیشتر در گروه سنی 34-25 سال قرار دارند. با توجه به جوان بودن جمعیت کشور و با نظر به اینکه بحران های اقتصادی، عاطفی و تحصیلی در این قشر از جمعیت به راحتی می تواند زمینه ای برای بروز ناهنجاری های رفتاری و ارتکاب رفتارهای پرخطر مرتبط به اچ ای وی گردد، اهمیت توجه به این گروه را صدچندان می کند.

خانواده یکی از نهادهای بنیادی و کهن جوامع بشری است که قدمت آن تقریبا با پیدایش نوع انسان همزمان بوده است. بطور یقین ساختار خانواده و نحوه ی تعامل اعضای خانواده با یکدیگر نقش مهمی در مدیریت این بحران ها و پیشگیری از وقوع مخاطرات رفتاری مرتبط با اچ ای وی چه در سنین کودکی و چه در سنین وجوانی خواهد داشت.

خانواده، محفل انتقال افکار، عقاید، باورها و ارزش های مختلف زندگی است و رشد عاطفی و هیجانی فرزندان در آن تامین می شود. اغلب آگاه هستیم که نخستین سال های زندگی کودک تا چه اندازه مهم است. در این سال ها، شدت و عمق یادگیری کودکان آنقدر زیاد است که برتمام زندگی آنها اثر می گذارد. عادات و رفتارها نیز دز همین سال ها تثبیت می شوند؛ نه فقط رفتارهای آشکار مانند مودب بودن یا چگونگی واکنش به غریبه ها، بلکه چگونگی بیان هیجاناتی چون دوست داشتن، آزار و خوشی هم چنین اند. بنابراین والدین در رشد عاطفی و هیجانی فرزندان خود نقش اساسی دارند.

حمایت اجتماعی و از جمله حمایت عاطفی، اثر فشارهای و استرس های زندگی را کم می کند و برخورد مناسب و صحیح خانواده ها با نیازهای عاطفی، احساسات و هیجان های آنها، نیاز فرزندان به احترام و ارزش را تامین می کند. کودکی که در خانواده ای با عشق و علاقه بزرگ می شود، طبیعتا تمایل به خود انگیختگی و صداقت در بین عواطف خود دارد.

کودکان، ارزش ها، درستی و نادرستی ها را در ابتدای زندگی از والدین می آموزند. خانواده، مهمترین نقش را در اینکه وی در بزرگسالی چگونه آدمی خواهد شد، دارد. حذف یا کم رنگ کردن نقش های خانوادگی به خصوص نقش والدی به شدت صدمه زننده و آسیب زاست و عواقب و اثرات بسیار منفی و پیچیده ای به دنبال خواهد داشت که روی آوردن فرزندان به رفتارهای پرخطر نمونه ای از آنهاست.

بروز رفتارهای پرخطر و دیگر مشکلات اجتماعی بدون دلیل اتفاق نمی افتند. به آنچه که زمینه را برای بروز این رفتارهای خطرساز و انحرافات اجتماعی آماده می کند، عوامل خطر گفته می شود. بعضی از عوامل خطر از خانواده ریشه می گیرند مثل: نداشتن صمیمیت در خانواده، روابط سرد خانوادگی و تنش در خانواده. با بذل توجه کافی به فرزندان و ایفای درست و به موقع نقش والدی، احتمال بروز رفتارهای پرخطر منجر شونده به اچ ای وی در فرزندان کاهش می یابد.