رابطه جنسی،ایمن- غیرایمن

رابطه جنسی،ایمن- غیرایمن

رابطه جنسی ایمن: رابطه جنسی ایمن به هر نوع ارتباط جنسی که احتمال انتقال بیماری های مقاربتی ازجمله ایدز ازطریق آن به هیچ وجه وجود نداشته باشد.

رابطه جنسی ایمن تر: در این رابطه جنسی گفته می شود که احتمال انتقال بیماری کم تر باشد. هرگونه رابطه جنسی تفوذی با استفاده مناسب از کاندوم.

رابطه جنسی غیر ایمن: رابطه جنسی پرخطری است که احتمال انتقال انواع بیماری های مقاربتی در آن زیاد است. هر گونه تبادل خون در روابط جنسی غیر نفوذی و هر نوع رابطه جنسی نفوذی که در آن از کاندوم استفاده نشود و یا درست استفاده نشود مصداق های بارز آن است.

در تعاریف رفتار های پرخطر جنسی می توان به شرکای جنسی اتفاقی، ارتباط جنسی در ازای تبادل اقتصادی وبی بند و باری های دیگری چون تعدد شرکای جنسی اشاره کرد. برای رعایت هر چه بیشتر ابعاد سلامت رفتارهای جنسی برنکات کاربردی زیردر روند توصیه رفتار سالم تاکید می شود:

1- رابطه جنسی نفوذی مقعدی به مراتب از واژینال پرخطرتر است. اکیدا توصیه می شود که از ارتباط جنسی مقعدی بدون کاندوم پرهیز گردد.

2- در شرایط زیر انتقال بیماری تسهیل می شود:

3- نزدیکی در زمان قاعدگی

4- مسواک و خلال کردن و نخ دندان کشیدن بلافاصله قبل از نزدیکی

5- بریدگی و سوختگی هایی پوستی سر باز در هر یک از شرکای جنسی (حتی به خراش های کوچک توجه کنید.)

6- در صورتی که پوست سالم و بدون خراش باشد تماس پوستی دست با اندام جنسی مردانه فرقی با تماس با سایر نقاط بدن ندارد.

تاثیرات مثبت رابطه جنسی سالمتر:

رعایت نکات سلامت روابط جنسی علاوه بر آن که این رابطه را از گزند بیماری های عفونی تا حدی حفظ می کند، از بعد اجتماعی بیانگر احترام دو طرفه بین شرکای جنسی است. ازبعد فردی با ایجاد اطمینان از سالم تر بودن رابطه جنسی باعث آرامش و در نتیجه رابطه جنسی دلپذیر تر می گردد.

شریک جنسی اولیه: شریک جنسی ثابتی است که با تواتر مشخصی، بدون تبادل پول یا کالا ارتباط جنسی برقرار می نماید، به عبارت دیگر روابط زناشویی را شامل می شود.

شریک جنسی ثانویه: شریک جنسی غیرثابت و اتفاقی است که بازهم بدون تبادل کالا ارتباط جنسی برقرار می نماید.