حمایت یابی باشگاه های مثبت

حمایت یابی باشگاه های مثبت

حمایت‌یابی علم و هنری است كه زمانی به کار می ­آید که فرد یا افرادی احساس نیاز، ضعف، كمبود، آسیب‌پذیری و در کل نارضایتی از وضع موجود می‌کنند و افراد دیگری تلاش می‌كنند تا صدای آن‌ها را به گوش تصمیم‌‌گیران و سیاست‌گذاران برسانند. یه عبارت دیگر حمایت‌یابی فن و هنر تأثیرگذاری روی صاحبان قدرت برای ایجاد تغییر در تصمیم­ گیری‌ها، نتایج و نتیجه‌گیری ­هاست.

در فرایند حمایت‌یابی در باشگاه‌های مثبت:

  • شرایطی ایجاد می‌شود كه دیگران بطور نسبی مطابق میل باشگاه عمل کنند؛

  • آگاهی‌ها بالا می‌رود؛

  • وجدان‌ها بیدار می‌شود؛

  • هویت افراد گوشزد می‌شود؛

  • از یک کارخوب یا تأثیر مثبت ایجاد شده در زمینه‌ای قدردانی می‌شود؛

  • خلاقیتی ایجاد و ابتکار عملی نشان داده می‌شود؛

  • پل‌های ارتباطی جدیدی ایجاد می‌شود؛

  • ائتلاف به وجود می‌آید؛

  • احترام به دیدگاه بعضی افراد مهم و سرشناس ابراز می‌شود؛

  • دلایل و الویت‌های مد نظر کارشناسان در موضوعات ارائه می‌شود؛

  • نیازهای واقعی افراد مبتلا و متأثر از اچ.آی.وی (که در جلوی دید دیگران نیست) مطرح می‌شود؛

  • و مسئولیت صاحبان قدرت در قبال افرادی كه با اچ.آی.وی. زندگی می‌كنند گوشزد می‌گردد.

در یک باشگاه‌ مثبت حمایت‌یابی می‌تواند به روش‌های مختلف انجام ‌پذیرد، مثلاً:

  • جلب توجه مردم به موضوعی مهم دربارة اچ.آی.وی و افرادی كه با آن زندگی می‌كنند

  • جهت‌دهی و دید دادن به سیاست‌گذاران و افراد قدرتمند محله، شهر، استان و حتی کشور برای بهبود وضعیت افراد مبتلا و متأثر از اچ.آی.وی

  • ارائه اطلاعات دربارة اچ.آی.وی. و افرادی كه با آن زندگی می‌كنند از طریق رسانه‌ها

  • سازمان‌دهی و ایجاد ائتلاف با ذینفعان مختلف در حوزة اچ.آی.وی

  • برقراری ارتباط و تأثیرگذاری بر کسانی که بر روی سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیران تأثیر‌گذارند

  • برگزاری گردهمایی‌ها، نشست‌ها و سمینارها به منطور ایجاد تحول و تأثیر در خط مشی‌هایی كه بر زندگی افراد مبتلا به اچ.آی.وی مؤثر است.

اصلی‌ترین گام‌هایی كه در برنامه‌ها و پروژه‌های حمایت‌یابی باشگاه‌های مثبت  باید مد نظر قرار گیرند عبارتند از:

1- تعیین روشن مساله : می‌بایست مساله‌ای که استراتژی حمایت‌یابی در رابطه با آن انجام می‌شود شناسایی و به صورت روشن فهمیده شود. بدون دانستن اینكه مشكل واقعی افرادی كه با اچ.آی.وی. زندگی می‌كنند چیست و نیاز به تغییر چه مساله‌ای وجود دارد نمی‌توان برنامه كاملی طراحی كرد.

2- تدوین اهداف: پیمودن یك مسیر بدون دانستن اینكه در آخر به كجا می‌رسیم و چه چیزی پیش رو داریم كاری بیهوده و عبث است و ممكن است به بیراهه كشیده شود. لذا در طراحی هر فعالیتی باید اهداف كاملاً واضح و مشخص باشد. مداخلات حمایت‌یابی در باشگاه‌ها نیز می‌بایست خروجی‌های روشنی داشته باشند تا افراد باشگاه و سایر همكاران بتوانند در مسیر درستی با یكدیگر كار كنند.

3- آنالیز محیطی: آنالیز محیطی كه باشگاه در آن بسر می‌برد با كنكاش در مورد فرهنگ اجتماعی، ساختار قدرت (در سطح ملی و محلی) و فاکتورهای مربوط به موقعیت ذینفعان حاصل می‌آید. درك این فاکتورهای محیطی و پتانسیل موجود در جامعه‌ای كه قصد تغییر را دارد، خوراك استراتژی حمایت‌یابی را برای باشگاه فراهم می‌آورد.

4- شناسایی ذینفعان: یکی از عناصر کلیدی در طراحی استراتژی حمایت‌یابی در باشگاه‌ها، شناسایی ذینفعان و کانال‌های ارتباطی برای دسترسی به آنان است. ذینفعان شامل افراد یا سازمان‌هایی هستند که یا مساله اچ.آی.وی برایشان مهم است و یا قدرت تأثیرگذاری روی آن را دارند. از طریق آنالیز ذینفعان می‌توانیم در مورد آنان و مواردی که برایشان جالب است تحقیق نماییم و از آن برای یافتن راه‌های اثرگذار استفاده نماییم.

5- طراحی پیام اصلی: زمانی كه ذینفعان شناسایی شدند و علایق و دغدغه‌های آنان نمایان شد، چالش بعدی این است كه پیام اصلی برای هر كدام از آن‌ها و یا برای همه آن‌ها با بیشترین  تأثیرمشخص گردد. این بسیار مهم است كه تعیین كنیم چه چیزی می‌خواهیم به مخاطبین خود بگوییم. پیام باید واضح باشد به طوری كه مخاطبین برداشت‌های مختلفی از آن نداشته باشند.

6- برنامه ریزی جهت اجرا: به منظور رسیدن به اهداف تعیین شده در حمایت‌یابی می‌بایست برنامه روشن و شفافی داشته باشیم. این برنامه به منظور دستیابی به اهداف به اجرا در خواهد آمد و باید بر اجرای آن نظارت دقیقی داشت.

7- اجرای برنامه: در حقیقت محقق كردن آن تفكری است كه در گام‌های قبلی به آن اشاره شد. در اجرای برنامه‌های حمایت‌یابی باید تا حدی انعطاف‌پذیری وجود داشته باشد تا دسترسی به اهداف تسهیل گردد. مانند گام‌های پیشین حضور مستقیم و فعالانة افرادی كه با اچ.آی.وی زندگی می‌كنند در این گام ضروری است.

8- ارزشیابی: مانند هر برنامة هدفمندی فعایت‌های حمایت‌یابی نیز باید دربارة میزان دستیابی به اهدافِ تعیین شده بررسی شوند تا بتوان برای گام‌های آتی برنامه‌ریزی بهتری كرد و همچنین آموخته‌هایی برای خود و دیگران به ارمغان آورد.