انگ و تبعیض پیامد عدم آگاهی مردم از بیماری ایدز

انگ و تبعیض پیامد عدم آگاهی مردم از بیماری ایدز

انگ و بدنامی در ایدز باعث نابرابری و تبعیض و نهایتاً محرومیت از حقوق اجتماعی افراد  مبتلا به اچ آی وی می‌شود. طرد شدن افراد  مبتلا از سوی مردم و جامعه باعث محرومیت آن‌ها از فعالیت‌های اجتماعی و کاری و یقیناً محرومیت از حقوق  آن‌ها به عنوان یک انسان می‌شود.

زمینه های فرهنگی تبعیض

از آنجا که ایدز ارتباط تنگاتنگی با مواد مخدر و ارتباط جنسی دارد که در تضاد با ارزش‌های مذهبی، اجتماعی و فرهنگی بسیاری از  جوامع است، نگاه بسیاری از این جوامع به افراد مبتلا به  ویروس یا مشکوک به ابتلا نگاهی طردگونه می‌شود و انگ و تبعیضی که مبتلایان با آن روبرویند مضاعف و پیچیده ترمی‌گردد. معمولاً این افراد بعنوان افرادی گناهکار، مقصر و خاطی شناخته می‌شوند، نه کسانی که نیازمند کمک و یاری هستند و این انگ نه تنها گریبان خود فرد را می‌گیرد بلکه خانواده و فرزندان آن‌ها را نیز در معرض این اتهام و تبعیض قرار می‌دهد. این در حالی است که دین اسلام افراد را از هر گونه تبعیض برحذر می‌ دارد و بزرگان دینی معتقدند که صرف نظر از نوع ابتلای افراد باید به حقوق آن‌ها احترام گذاشت و از توهین، سرکوب و تمسخر آنان پرهیز نمود.

شکاف میان طرق انتشار ایدز با آگاهی مردم از آن

انگ و تبعیض پیامد عدم آگاهی مردم از بیماری ایدز است. علی رغم تلاش فراوان برای آگاهی مردم در مورد راه‌های انتقال،  متأسفانه سوءتفاهم ها بسیارند و بسیاری ممکن است دست دادن، بوسیدن، گزش پشه و نظایر آن را راه انتقال بدانند در صورتی‌که نه تنها موارد فوق بلکه فعالیت‌های روزمره، در آغوش گرفتن، در یک اتاق خوابیدن، تنفس در هوای مشترک، ظروف غذاخوری، دستشویی، حمام و استخر مشترک خطری ندارند و افراد از طریق سرفه، عطسه، اشک چشم، عرق بدن و نیش حشرات مبتلا نمی‌شوند.

تبعیض نابحق در ایدز گاه ناشی از این تصور است که  افراد مبتلا مورد تنبیه الهی قرار گرفته اند در نتیجه به راه‌های انتقال بیماری کمتر توجه می‌گردد. اگر روش‌های محکم و قاطع در رفع این سوءتفاهم‌ها و سوءتعبیرها اتخاذ نشود تمام تلاش ها برای مهار اپیدمی این بیماری به هدر خواهد رفت و افراد مبتلا بیماریشان را مخفی خواهند کرد و در نتیجه به خدمات آموزشی، مشاوره و مراقبت و درمان دسترسی نخواهند داشت و اطلاعات لازم در زمینه راه‌های انتقال و پیشگیری و نکاتی که باید رعایت کنند تا دیگران مبتلا نشوند را بدست نخواهند آورد که البته آثار سوء آن به جامعه برمی‌گردد.

مسائل و مشکلات انگ و تبعیض

انگ و تبعیض باعث محرومیت افراد مبتلا به اچ.آی.وی از حقوق اجتماعی، محرومیت از تشکیل خانواده، تحصیل، کار و حتی دسترسی به خدمات بهداشتی درمانی می‌گردد. با این حال برخی کشورها توانسته‌اند حقوق اجتماعی و قانونی این افراد را محترم شمرده و حفظ نمایند.

انگ و تبعیض در خانواده و جامعه

در بسیاری از موارد افراد از سوی خانواده و جامعه مورد بی‌ مهری قرار می‌ گیرند و ممکن است از تماس آن‌ها با اطرافیان و نزدیکان (همسر و فرزندان) جلوگیری شود و این ناشی از عدم آگاهی از راه‌های انتقال  ویروس است. البته شدت تبعیض و طرد افراد با روش ابتلاء آن‌ها نیز ارتباط دارد.

انگ و تبعیض در محیط کار

در بعضی از کشورها حقوق قانونی افراد مبتلا حفظ نمی‌شود و مثال‌های بارزی از تبعیض، از دست دادن شغل و یا جلوگیری از استخدام آن‌ها وجود دارد. این مساله بدون توجه به ظاهر سالم و توانایی انجام کار در این افراد (در مراحل اولیه بیماری) صورت می‌گیرد. این تبعیض‌ها نه تنها از مشارکت عده‌ ای از نیروهای جوان و کارآمد در رشد اقتصادی جامعه جلوگیری می‌نماید بلکه باعث می‌شود این افراد از کسب و درآمد برای امرار معاش خود و خانواده‌شان محروم بمانند. نتیجه این موضوع فقر است که گریبانگیر فرد و خانواده‌اش خواهد شد که وضع را برای مبتلایان بدتر از پیش می‌کند.

انگ و تبعیض در خدمات بهداشتی درمانی

افراد مبتلا حتی در رابطه با دریافت خدمات بهداشتی درمانی نیز مورد تبعیض قرار می‌گیرند. بدرفتاری، تبعیض و طرد آن‌ها به اشکال مختلف ممکن است صورت گیرد مثل اجتناب از ارائه خدمات درمانی و یا ارائه خدمات به شکل نامطلوب، ایزوله کردن بی‌مورد، عدم رازداری و نظایر آن. در این رابطه باید در نظر داشت که یکی از اهداف اصلی و سیاست‌های مناسب، محترم شمردن حقوق  افراد در مراکز بهداشتی و درمانی است.

انگ و تبعیض در مراکز آموزشی

اپیدمی  اچ آی وی و ایدز گریبانگیر کودکان نیز شده است. چه کودکانی که خود مبتلا هستند یا کودکانی که والدین مبتلا دارند یا یتیمان ایدز. این کودکان گاه مسئولیت هایی نظیر مراقبت از والدین بیمار و حتی کسب درآمد برای خانواده را بر دوش میکشند. برخی از کودکان بخاطر ابتلا از طریق مادر و یا عدم رعایت مسائل پیشگیری در خانه مبتلا شده‌اند.  متأسفانه اینگونه کودکان مجبورند به همان نسبت با انگ و تبعیض درگیر باشند.

 متأسفانه کودکان مبتلا به اچ آی وی و ایدز با کودکانی که در خانواده عضوی مبتلا دارند، بخاطر خود یا اولیایشان انگ می‌خورند. کارکنان مدارس، دانش آموزان و اولیاء باید بدانند یک دانش آموز مبتلا به ویروس در مدرسه سلامتی آن‌ها را به خطر نمی‌اندازد. البته اطلاع رسانی کامل و صحیح برای رفع این نگرانی ضروریست.