حمایت روانی اجتماعی از مبتلایان به ایدز

حمایت روانی اجتماعی از مبتلایان به ایدز

پیامدهای اجتماعی مربوط به اچ.آی.وی آنقدر وسعت پیدا کرده که نه تنها بر افرادی که مبتلا به اچ.آی.وی و ایدز هستند، بلکه بر افرادی که از آن‌ها مراقبت می‌کنند یا با آن‌ها تماس دارند نیز اثر گذاشته است. بیماران مبتلا بی‌نهایت آسیب‌ پذیرند. به علت پیش‌ داوری و ترس از سرایت بیماری، این بیماران در مورد انتخاب مسکن، شغل، مراقبت‌هایی بهداشتی و حمایت عمومی مورد تبعیض قرار می‌گیرند. رفتارهای نامناسب و تحقیر آمیز موجب انزوای بیمار گشته و فرصت آموزشی را از وی می‌گیرد.

وحشت مرگ، وحشت طرد و تنهایی، وحشت انگ اجتماعی، اخراج کارگران مبتلا و بد‌نامی از طرف دوستان، آشنایان و خانواده سبب می‌شود آن‌هایی که گمان می‌کنند ممکن است مبتلا باشند، وضعیت خودشان را تا جایی که مقدور است مخفی نگه دارند که این خود  موجب گسترش آلودگی می‌شود. به همین دلیل این بیماران باید از خدمات حمایتی از قبیل حمایت  قانونی و مالی، مشاوره‌ای و خدمات بهداشتی درمانی برخوردار گردند.

نقش مددکار اجتماعی در حمایت از مبتلایان

مددکار اجتماعی شخص متخصصی است که باید دید واقع بینانه نسبت به مسائل اجتماع و معضلاتی داشته باشد که هر کدام به نوعی گریبانگیر جامعه بشریت است. مددکار اجتماعی باید بیماری ایدز را بشناسد، دانش و معلومات خود را در این زمینه تا حد امکان گسترش دهد و مهارت کار با بیماران مبتلا به ایدز را داشته باشد و بتواند ضمن بر قراری رابطه حرفه‌ای و همچنین رعایت اصل حرمت و مقام انسانی در جهت پیشگیری، درمان و پیگیری وضعیت مبتلایان، اقدام مؤثری انجام دهد.

سه زمینه اصلی و مؤثر فعالیت مددکاران اجتماعی، پیشگیری از بیماری، درمان و پیگیری وضعیت مبتلایان است که در زیر به شرح و تفسیر آن پرداخته می‌شود:

وظیفه پیشگیری از بیماری

وظیفه مددکار در زمینه پیشگیری به دو قسمت تقسیم می‌شود:

پیشگیری اولیه و پیشگیری ثانویه - از آنجا که هزینه‌های پیشگیری کمتر از درمان است و نتایج پیشگیری قطعی‌تر است در وهله اول باید از ابتلا به این بیماری، جلوگیری شود در این حیطه باید از طریق اطلاع‌ رسانی به گروه‌های مختلف جامعه، در مدارس، دانشگاه‌ها، زندآن‌ها، و ... پیشگیری اولیه به عمل آورد. برای تحقق این امر مهم مددکار اجتماعی باید از طریق بر گزاری همایش‌ها، تهیه بروشورها و ایجاد فضایی برای آموزش‌های عمومی در زمینه اطلاع‌رسانی در مورد ایدز به اقشار مختلف جامعه کمک کند.

اقدام مددکار در زمینه پیشگیری ثانویه زمانی شروع می‌شود که نتایج آزمایش فرد مثبت است و وظیفه مددکار جلوگیری از پیشروی بیماری او و انتقال به سایر افراد جامعه است. مددکار اجتماعی می‌تواند فرد مبتلا را به مراکز مختلف معرفی کند که در زمینه اطلاع رسانی و مشاوره فعالیت‌های متعددی انجام می‌دهند.

وظیفه درمان و پیگیری

نقش مددکار اجتماعی در درمان نیز بسیار مهم می‌باشد. مددکار می‌تواند سیر درمان را آسان‌ تر نماید و به تقویت شرایط روحی فرد بیمار بپردازد تا بیماری خود را بپذیرد و حداقل با بهبود شرایط روحی مقاومت بیمار در برابر بیماری بیشتر شود و توانایی جسمانی او بیش از آنچه هست تحلیل نرود. در زمینه پیگیری مددکار به عنوان پل ارتباطی بین مراکز درمانی و بیمار و خانواده اوست که با برقراری ارتباط مؤثر بتواند زمینه پاسخگویی به نیاز های مادی، درمانی، اقتصادی و عاطفی بیماران را فراهم نماید. این پیگیری باید مستمر باشد تا هم فرد و هم خانواده او این بیماری را بپذیرند و تلاش خود را در جهت جلوگیری از پیش‌ روی بیماری انجام دهند.

حمایت‌های روانی – اجتماعی مهم در ایدز

مشاورین و مسئولینی که در زمینه روانی و اجتماعی افراد مبتلا را حمایت می‌کنند تلاش می‌کنند تا موارد زیر را کاهش دهند:

  1. پیش‌داوری، سرزنش و انگ

  2. جداسازی و کناره‌گیری

  3. حمایت و همدردی بیش ازحد

  4. از دست دادن شغل