نقش روان درمانی بین فردی در درمان مبتلایان به HIV چیست؟

 نقش روان درمانی بین فردی در درمان مبتلایان به HIV چیست؟

روان درمانی بین فردی (IPT) نوعی روان درمانی کوتاه مدت بوده و به بیماران کمک می کند افسردگیها را به مناسبتهای مختلف زندگی و تغییرات مربوط به با نقش های اجتماعی مرتبط کنند. درمانگر به بیمار کمک میکند به افسردگی به عنوان بیماری نگاه کرده و بتواند در مورد مسایل احساسی سخت زندگی فعلی صـحبت کند. در مرحله بعدی، درمانگر به بیمار کمک می کند تا این مشـکلات را در قالـب چهار گروه از مشـکلات طبقه بندي کند: سوگ، مناقشه درباره نقش، انتقال نقش یا ناکارآمدی بین فردی. درمـانگر اسـتراتژی هـای ویژه ای را با تمرکز بر حال و اینجا به کار میبرد تا با این مشکلات مقابله کند. هر فردي گزینه هـای مختلفی را برای دست یافتن به هدف کمک به تغییر شرایط و کاهش نشانه های افسردگی استفاده می کند.

مارکوویتز و دیگران نشان داده اند که IPT شیوه مناسبی براي درمان بیماران مبتلا به HIV و افسردگی است.

در طی ارزیابی مشخص شد بث دچار افسردگی شده است. به وضوح مشخص است او مشکلاتی در زمینه سوگ و تغییر نقش دارد. درمانگر به او پیشنهاد درمان IPT را میدهد. و او با 12 جلسه درمان موافقت می کند. به او آگاهی داده می شود که افسردگی او یک بیماري واقعی بوده و مرتبط با مسایل اندوه و تغییر نقش است. درمان بث روی روشن نمودن این نکات و حمایت از او در طی روند کشف گزینه های مختلف برای شرکت دوباره در شبکه های اجتماعی حمایتی متمرکز می شود. این فعالیت ها به او کمک می کند فعالیت های پر معنایی انجام دهد. ضمن انجام این کارها، بث متوجه می شود افسردگیش کم شده و درمان را با حالت خوش بینانه ای به پایان می برد.

بث 8 ماه بعد مجددا برای درمان باز می گردد. او تصمیم گرفته بود معنای بیشتری به زندگیش دهد و مجددا در فعالیت های اجتماعی شرکت کند. در حقیقت، می خواست به کارش بازگردد. کار معلمیش را 6 سال پیش زمانی که فکر می کرد سلامتیش مهم تر است و زمان کمی برای زندگی کردن دارد رها کرده بود. تا این زمان از حقوق از کار افتادگی استفاده می کرد که براي زندگیش و هزینه درمانش کافی بود.

چه مسایلی با بازگشت به کار در طول درمان به وجود می آید؟

پس از کنار گذاشتن کار برای مدت زمان طولانی، بیماران مبتلا به HIV با مشکلات مهمی روبرو می شوند. آیا مهارت های خود را از دست داده اند؟ آیا در محل کار با تبعیض روبرو خواهند شد؟ آیا با بازگشتن به کار مزایا و درآمدی که از حقوق از کار افتادگی داشته اند از دست خواهد رفت؟ زمانی که با بیماری خاصی وارد شغل جدید می شوند، آیا واجد شرایط مزایای شغل جدید خواهند بود؟ آیا قادرند هزینه هاي سنگین درمان را بپردازند و می توانند از مرخصی برای بیماری استفاده کنند؟ چه اتفاقی خواهد افتاد اگر مجددا بیمار شده و نتوانند کار کنند؟ چطور می توانند دوباره از خود مراقبت کنند؟ آیا کارفرما می تواند آنها را براي دلایل غیر پزشکی کنار گذاشته و بدون هیچ مزایایی رها کند؟

با توجه به انعطاف پذیر نبودن برنامه بیمه، ریسک این کار بسیار بالا است و گاهی بیماران خود را در وضعیت از کار افتادگی گرفتار می بینند درحالی که هیچ راهی براي بازگشت به کار وجود ندارد.

بث در ماه هاي آتی درمان با این مسایل مواجه می شود و در نهایت تصمیم می گیرد از تصمیمش در بازگشت به محیط کار صرف نظر کند زیرا هنوز در این باره مطمئن نیست. پس از آن، نشانه هاي لیپو دیستروفی در او ظاهر میشود. با گذشت زمان، لپ هایش فرو می رود، کتف هایش قوزدار می شود، پستان هایش به طور ناراحت کننده ای بزرگ می شوند و اندازه دور شکمش نیز
زیاد می شود.