چه مسایلی بر توانایی فرد در برقراری رابطه جنسی سالم تاثیر می گذارد؟

چه مسایلی بر توانایی فرد در برقراری رابطه جنسی سالم تاثیر می گذارد؟

با وجود منابع مالی و مراقبت های بهداشتی وسیعی که به آموزش افراد در مورد خطرات بالای عفونت HIV اختصاص داده شده اند، افراد همچنین روابط جنسی پرخطری دارند. آموزش برای جلوگیری از داشتن روابط جنسی پرخطر و قرار دادن فرد یا شریکش در این خطر به تنهایی کافی نیست.

دلایل زیادي وجود دارد که چرا افراد خود را به خطر می اندازند؛ از جمله:

  • پس از پیدایش HAART، بسیاری از افراد بر این باورند که HIV یک بیماری مزمن و نه یک بیماری کشنده است. برخی افراد در داشتن رابطه جنسی سالم کوتاهی می کنند زیرا احساس می کنند که درمان آن در دسترس است.

  • افرادی که به مکان های خاصی (مانند حمام و سونای ویژه مردان همجنس گرا) می روند و اقدام به داشتن روابط جنسی پرخطر می کنند به عنوان افراد آلوده ولی آگاه از خطرات شناخته می شوند. در این موارد، توافق بیان نشده ای وجود دارد که اقدام به داشتن روابط جنسی سالم را غیرضروری می کند.

  • بازداری زدایی تحت تاثیر یک ماده، به عنوان یک عامل، تعیین می کند که افراد در موقعیت های پرخطر چگونه عمل می کنند، و لذا فعالیت جنسی پرخطر را تسهیل می کند.

  • برای برخی، نگرانی نسبت به HIV، می تواند موجب بروز روزافزون نفرت به محدودیت هایی در مورد رفتار جنسی باشد.  بدنبال آن نوعی "فرسودگی" ایجاد می شود که منجر به ترك روابط جنسی سالم می گردد. بنابراین بر خلاف انتظار، این امر با حس آرامش و کاهش اضطراب همراه است.

  • برخی افراد در مورد ادامه رفتارهای بی خطر در یک دوره طولانی مدت نوعی احساس پوچی را تجربه می کنند. این افراد احساس می کنند که ابتلا به این بیماری اجتناب ناپذیر است، که موجب می شود مراقبت آنها در روابط جنسی کاهش یابد.

  • برخی افراد دیگر برای فرار از اضطراب درباره ی خطرات ناشی از این روابط دست به انکار می زنند. استفاده از کاندوم سبب می شود بپذیرند که در حال ریسک کردن هستند. یعنی پاسخ مقابله با هراس برای دوری از اضطراب استفاده می شود.

  • برخی افراد از افراد روابط جنسی بدون کاندوم را ترجیح می دهند. بسیاری از افراد موانع فیزیکی را به عنوان موانعی در روابط عاشقانه خود قلمداد می کنند. برخی استفاده از کاندوم را دوست ندارند. برخی عمل قرار دادن کاندوم را مانع خودبخودی بودن رابطه می دانند که در طبیعت شهوت انگیزی و اشتیاق به تماس اختلال ایجاد می کند. برخی معتقدند کاندوم مانعی فیزیکی برای صمیمیت بوده و از لحاظ عاطفی از این نوع رابطه جنسی ارضاء نمی شوند.

  • گاهی، افراد عمداً خود را در معرض ویروس قرار می دهند تا به فردی که می خواهند با او صمیمی شوند (یعنی، شریک آینده) یا جامعه ایی که می خواهند به آن تعلق پیدا کنند (برای نمونه جامعه مردان هم جنس گرای مبتلا به HIV) یکسان شوند. برخلاف انتظار، این افراد مبتلا شدن به بیماری را راهی براي معنا دادن به زندگی خود قلمداد می کنند.

  • براي برخی افرادی که از احساس افسردگی مزمن ناشی از اختلال افسرده خویی یا بیماري افسردگی ماژور رنج می برند، ابتلا به HIV ممکن است راهی براي فرار یا معادل خودکشی غیرعامل قلمداد شود.

  • نکته ای که اغلب در روان درمانی زنان و مردان همجنس گرای جوان و اقلیت های قومی - نژادی دیده می شود، ترس از طردشدگی در صورت "نه" گفتن به روابط جنسی ناسالم یا سوال درمورد وضعیت HIV شریکشان است. در این سناریو، نقش قدرت در رفتارجنسی خود را نمایان می کند.

  • روابط جنسی اغلب فرصتی براي ابراز تعارضات یا احساسات ناخودآگاه آزاردهنده است. برای مثال:

- قربانی سو استفاده جنسی در کودکی ممکن است به دنبال رابطه جنسی مقعدی با مردان مهاجم باشد. انفعال مربوطه ممکن است منجر به مشکلاتی برای روابط جنسی امن باشد.

- فرد ممکن است احساس مربوطه به تعارضات را تبدیل به رفتارهای تهاج می کند که ممکن است از عصبانیت های ناخودآگاه یا میل ناخودآگاه به کنترل عصبانیت مربوط به خاطرات سوء استفاده جنسی بروز کند. متاسفانه، این احساسات ممکن است به نادیده گرفتن امنیت جنسی شریک تبدیل شود و منجر به اجتناب یا ترك روابط جنسی بی خطر توسط آن فرد گردد.

- افرادي که عزت نفس پایینی دارند، کنترل کمی روی زندگی خود دارند. آنها از طرد شدن و ترك شدن می ترسند. آنها نیاز وابستگی برآورده نشده و مشکل جدی در ورود به بحث درباره روابط جنسی سالم دارند.

- روابط جنسی ناسالم به الگوهای رفتاری خودتخریبی و خودنابودی که حاصل تجربیات دوران کودکی است مربوط می شود که باعث به وجود آمدن اعتماد به نفس پایین، عصبانیت و افسردگی مزمن شده است.

- به منظور آگاه سازی بیماران نسبت به دلایل رفتارهای پرخطر و ارائه گزینه هاي مختلف در شرایط پرخطر آینده، متخصصان می بایست عوامل ناخوداگاه زیرساختی روابط جنسی ناسالم را جستجو کنند.