دلریوم چیست؟

دلریوم چیست؟

دلریوم یک عارضه عصبی-روانی است که اغلب در بیماران بستری مبتلا به ایدز روی می دهد. طبق راهنمای تشخیص (DSM-IV)، سه دسته نشانه ی اولیه برای تشخیص دلریوم لازم است:

  • اختلال در هوشیاری همراه با کاهش در قدرت تمرکز، تداوم یا تغییر توجه

  • تغییر در شناخت (نقصان حافظه، سردرگمی، یا اختلال در زبان) یا ایجاد یک اختلال ادراکی که با یک دمانس قبلی یا در حال تکامل قابل توجیه نیست. این حالت ممکن است به صورت روان پریشی آشکار و اغلب به شکل پارانویا یا توهم ظاهر شود.

  • این اختلال در مدت کوتاهی رخ می دهد (معمولا در طول چند ساعت یا چند روز) و در طول روز در نوسان است. معمولا مدرکی مبنی بر بروز یک بیماری، همراه با یا بدون ناهنجاری آزمایشگاهی، و یا عارضه جانبی دارویی وجود دارد که از نظر اتیولوژی وابسته به این اختلال تلقی می شود.

دلریوم ممکن است بصورت پرکار یا کم کار نمایان شود. شناسایی دلریوم پرکار آسان تر است و اغلب همراه با اضطراب، بی قراری، یا روان پریشی آشکار شود. تشخیص دلریوم کم کار سخت تر است و ممکن است همراه با نشانه های خواب آلودگی بیش از حد شبیه به افسردگی و انزوای اجتماعی باشد. هر دو شکل دلریوم به درمان روانی جواب می دهند.

استفاده از مقیاس سنجش هذیان مموریال (MDAS) که یک ابزار سنجش هذیان 10 موردی است را باید مد نظر قرار داد. این مقیاس یک ابزار مطمئن برای سنجش شدت دلریوم در بیماران مبتلا به نوع پیشرفته این بیماری است. اعتبار این ابزار سنجش در بیماران بستری مبتلا به سرطان پیشرفته و ایدز تایید شده است. نمره برش 13 نشان دهنده دلریوم است.

اتیولوژی افتراقی دلریوم چیست؟

بیماران بستری مبتلا به ایدز در معرض خطر بزرگی از دلریوم هستند و علت آن اغلب نامشخص بوده و یا به چند عامل بر می گردد. تشخیص افتراقی گسترده است و می تواند شامل موارد زیر شود:

  • عفونت های سیستمیک

  • مسمومیت دارویی: مواد مخدر، استروییدها، آرامبخش- خواب آورها، آنتی کلینرژیک ها، مسمومیت با الکل و مواد یا ترك الکل و مواد، آنتی بیوتیک ها، داروهای ضد تشنج، و یا ضد سرطان ها

  • اختلال در غدد درون ریز و کمبود ویتامین: بیماری آدیسون، بیماری تیرویید، کمبود ویتامین ب 12

  • ضربه به سر یا تومور داخل جمجمه ای، عفونت ها، یا ازدیاد غیرعادی مایع در داخل جمجمه

  • کم فشاری خون

  • انسفالوپاتی های متابولیک: هیپرناترمی یا هیپوناترمی، اورمی، کاهش کلسیم، کاهش منیزیوم، کمبود اکسیژن در بافت های بدن، کاهش قندخون، اسیدوز، افزایش قلیای بدن، کم آبی بدن، نارسایی کبد، نارسایی غده آدرنال، یا نارسایی لوزالمعده

  • نارسایی های خونی: کم خونی شدید، اختلال انعقادی، افزایش تعداد سلول های سفید خون

  • اختلالات تشنجی