چه عواملی در روان درمانی برای بیماران با اختلال اضطرابی باید در نظر گرفته شود؟

چه عواملی در روان درمانی برای بیماران با اختلال اضطرابی باید در نظر گرفته شود؟

اگر چه اضطراب در بیماران مبتلا به اچ آی وی ممکن است ناشی از مشکلات پزشکی و یا اثرات جانبی داروهای ناسازگار باشد، همچنین خیلی از اوقات در مراحل پیشرفت بیماری رخ می دهد، مانند زمانی که تشخیص اچ آی وی داده می شود، وضعیت بیماری برای افراد مهم زندگی فاش می شود، شروع یا تغییرات رژیم دارویی، آغاز اولین بیماری وابسته به اچ آی وی یا مورد جدید عفونت های فرصت طلب و تغییرات وابسته به بیماری اچ آی وی در ظاهر یا کارکرد جسمی و کارکرد شناختی.

درمان روانشناختی اختلال های اضطرابی، معمولا یک رویکرد دو مرحله ای را شامل می شود: کاهش نشانه های حاد در کوتاه مدت و ایجاد مهارت های سازگاری بیشتر در درازمدت. طیف متنوعی از رویکردهای روان درمانی ممکن است برای درمان اضطراب استفاده شوند، و این بستگی به نشانه های ابراز شده از سوی بیماران، شدت اختلال و ظرفیت برای کسب بینش دارد:

  • رویکردهای روان پویشی فرصتی برای درك الگوهای هیجانی و رابطه ای فراهم می کند که زمینه ترس یا اضطراب و الگوهای سازشی اضطرابی هستند.

  • درمان های رفتاری-شناختی مخصوصاً مفید هستند به دلیل اینکه آنها به طور مستقیم بر روی الگوهای تفکری معیوب (طرحواره های شناختی) و رفتارهای ناهنجار تمرکز می کنند.

  • آرمیدگی عضلانی پیشرونده و تمرین های تنفسی اغلب برای درمان تظاهرات جسمانی اضطراب مفید هستند و از حملات هراس قریب الوقوع جلوگیری می کنند.

  • برای هراس های ویژه و موقعیتی که حملات هراس را منجر می شوند، حساسیت زدایی منظم مفید است و اغلب در کنار تکنیک های آرمیدگی استفاده می شوند.

  • برای بیشتر اضطراب های فراگیر یا الگوهای شخصیتی مضطرب، تکنیک هایی مانند درمان عقلانی - هیجانی - رفتاری و بازسازی شناختی طراحی شده اند تا الگوهای تفکر و اسنادی نامعقول، بدبینانه، متناقض و علیه خود را شناسایی و رد کنند.

  • برای انواع اختلالات اضطرابی، تجربیات یادگیری محسوس مانند سرمشق دهی درمانگر و بازی نقش درمانگر-بیمار، می تواند سودمند باشد.

بیشتر تکنیک های روان درمانی می توانند در جلسات روان درمانی فردی، گروه های آموزش روانی کوتاه مدت یا گروه های فرآیند درمانی میان فردی با هم ترکیب شوند.