کدام داروی ضد افسردگی باید برای درمان افسردگی بیماران HIV استفاده شود؟

کدام داروی ضد افسردگی باید برای درمان افسردگی بیماران HIV استفاده شود؟

انتخاب داروی ضد افسردگی برای درمان افسردگی بیماران HIV کار چالش برانگیزی است.

ثابت شده است که داروی ضدافسردگی سه حلقه ای (TCAS) برای افسردگی، درد نوروپاتیک، و اختلالات خواب مؤثر هستند، اما به علت عوارض جانبی نمی توانند درمان خط اول باشند. پزشکانی که تصمیم به استفاده TCA دارند بایستی در نظر داشته باشند که نوعی از دارو را انتخاب کنند که بار آنتی کلی نرژیک پایین تری دارد، مانند نورتریتپلین و یا دسی پارامین. مسمومیت قلبی یک نگرانی است، بویژه در حضور ریتوناویر یا داروهای دیگری که مهار کننده سیتوکرم 2D6 P450 است که مسوول متابولیسم TCAS می باشد.

به احتمال زیاد پزشکان درمان را با مونوامینو اکسیداز (MAOI) شروع نمی کنند، اما بیمارانی که قبلا از MAOIS استفاده می کردند می توانند این رژیم را حتی بعد از شروع درمان با ضدرترو ویروسها ادامه دهند. این ترکیب بایستی با دقت تحت نظر باشد، زیرا MAOIS به لحاظ نظری با درمان همزمان زیدوودین سازگاری ندارند، احتمالا بخاطر اینکه گزارش شده که زیدوودین مهارکننده کاتکول-و-متیل ترانفراز می باشد. بیماران دارای چنین رژیمی در خطر مضاعف مسمومیت MAOIS می باشند.

بسیاری از داروهای جدید ضدافسردگی از جمله فلاوکسیتن، سرترالین، سیتالوپرام، و پادوکسیتن موثر هستند. درمانگران از تجویز ضدافسردگی هایی که بطور قابل ملاحظه ای ایزوانزیم های 2D6 یا 3A4 را مهار می کنند بایستی اجتناب کنند، مانند نفازودون و فلاوکسامین. هیچگونه اتفاق زیان آوری در بیماران تحت درمان ضد رترو ویروسی و میرتازابین یا سیتالوپرام تاکنون گزارش نشده است. سیتالوپرام دارای کمترین تداخل دارویی بالقوه می باشد. برای بیمارانی که کم اشتها و بی خواب هستند میرتازابین بسیار کمک کننده است. و بخوبی قابل تحمل و مؤثر می باشد و گزارش شده است که دارای مسمومیت خونی نمی باشد. در اکثر بیماران بیوپروبیون یک عامل فعال کننده است و ممکن است در بیماران بیحال و بدون انرژی کمک کننده باشد. به هر حال، ذکر شده است که دوزهای بالای 200 میلی گرم در روز باعث تشنج می گردد. استفاده از آن همراه با دوز کامل ریتوناویر منع شده است، و دوزهای پایین لازم است با دوز پایین ریتوناویر، نلفیناویر، و افاویرنز همراه باشد. ونل فاکسین تداخل دارو به داروی پایینی دارد که بخاطر وابستگی پایین آن به سیستم ایزوآنزیم P450 است. به هر صورت، یک مطالعه کنترل نشده کوچک پیشنهاد می کند که در بیمارانی که از هر دو دارو همزمان استفاه می کنند غلظت ایزدیناویر بایستی کاهش پیدا کند.

محرك های روانی هم برای درمان افسردگی در بیماران HIV استفاده شده اند. مطالعاتی درباره متیل فنیدیت و همچنین دکستر و امفتامین انجام شده است و هر دو را در درمان افسردگی و اختلال شناختی در بیماران سرولوژی مثبت HIV بسیار موثر دانسته اند. در عرض چند ساعت از شروع درمان، تاثیر سریع آن دیده شده است. نشانه هایی که زودتر از همه پاسخ دادند کم اشتهایی، شناخت و افت روانی-حرکتی بودند.