ارتباط میان افسردگی و مشکلات شناختی در عفونت HIV چیست؟

ارتباط میان افسردگی و مشکلات شناختی در عفونت HIV چیست؟

در حالی که افسردگی و دمانس دو مقوله جداگانه هستند علیرغم تفاوت های قابل توجهی که آنها با یکدیگر دارند، بسیاری از نشانه هایی که معمولاً در افسردگی ماژور دیده می شود، در دمانس زودرس HIV هم وجود دارند. بیماری که نشانه های ضعیف تمرکز، تحریک پذیری، افت عملکرد روانی حرکتی، کند ذهنی، و حافظه ضعیف دارد، تشخیص افسردگی نیز دارد. به هر حال تمامی این نشانه ها می تواند قسمتی از تصویر بالینی اختلال شناختی - حرکتی مرتبط با HIV باشد.

افراد مبتلا به HIV نیز دارای میزان بالای همبودی بین نشانه های شناختی و خلقی می باشند. معلوم شده است که دمانس می تواند خود را در لباس مبدل بصورت افسردگی ماژور همراه با نشانه هایی چون بی حالی، بی تفاوتی، دوری از اجتماع ظاهر کند. علایمی چون بی علاقه گی، فقدان لذت، ضعف تمرکز و کند ذهنی همیشه باید بطور کامل ارزیابی شوند، حتی اگر بیمار تازه در ابتدای دوره بیماری باشد. با توجه به اینکه افسردگی شدید می تواند در بیماران حساس یک شبه دمانس ایجاد کند لذا براحتی امکان دارد که بدون ارزیابی دقیق روانی-عصبی این دو مقوله را با هم اشتباه کرد.

معمولا HIV در دستگاه عصبی مرکزی یافت می شود. ویروس آن تاثیر مستقیم بر ساختارهای دستگاه عصبی مرکزی دارد که می تواند موجب شروع افسردگی گردد. به نظر می آید که HIV قسمت های زیر قشری مغز را اشغال کرده و می تواند باعث از بین رفتن گانگلیون بازال، تالاموس و ساختارهای تمپورولیمبیک بشود. همینطور باعث از بین رفتن سلول های حمایت کننده مانند استروسایت ها می شود. در این موارد جهت شفاف سازی تشخیص، یک معاینه دقیق شناختی و ارزیابی جامع روانپزشکی، کمک می کنند.