آیا ضد رترو ویروس ها با فراورده های جایگزین (داروهای گیاهی) برهم کنش قابل توجهی دارند؟

آیا ضد رترو ویروس ها با فراورده های جایگزین (داروهای گیاهی) برهم کنش قابل توجهی دارند؟

این امکان وجود دارد که داروهای جایگزین مثل فرآورده های گیاهی و ضد رترو ویروس ها برهم کنش قابل توجهی داشته باشند. این رویداد در آن دسته از بیماران مبتلا به HIV مشاهده می شود که از دمنوش سنت جان ورت استفاده می کنند (علف پرفوراتوم) که یک القاکننده ایزوآنزیم CYP3A4 و ایندیناویر می باشد. در این زمینه، دمنوش سنت جان ورت با القای متابولیسم ایندیاویر می تواند به طرز چشمگیری سطوح پلاسما و اثربخشی ایندیناویر را کاهش دهد.

شاید سایر سوبستراهای CYP3A4، از جمله PIها و NNTTIهای دیگر اثری مشابه داشته باشند. مطالعات نشان داده اند که گیاه خار مریم و مکمل های سیر می توانند موجب القای متابولیسم ضد رترو ویروس ها شوند. از دیدگاه بالینی، این نوع تداخل می تواند خطرات ایجاد مقاومت نسبت به ضد رتر ویروس ها و مقاومت متقابل نسبت به ضد رترو ویروس های همان طبقه دارویی را افزایش داده و به طور بالقوه درمان و مدیریت جاری یک بیمار مبتلا به HIV را مختل کند. بیمارانی که PI یا NNRTI مصرف می کنند میبایست از مصرف گیاه خار مریم، مکمل های سیر، و دمنوش سنت جان ورت اجتناب کنند.

هنگاهی که درمانگر علل احتمالی افزایش بار ویروسی را با فانی بررسی می کند، فانی اقرار می کند که برای افسردگی خود شروع به مصرف دمنوش سنت جان ورت کرده است. درمانگر از فانی می خواهد که مصرف دمنوش را قطع کند و سطح کم فشار لوپیناویر-ریتوناویر را اندازه گیری می کند که زیر حد درمانی است و شکست ویروسی را نشان می دهد. سه هفته بعد، اندازه گیری مجدد سطح کم فشار لوپیناویر-ریتوناویر نشان می دهد که این سطح به محدوده درمانی برگشته است. چند هفته بعد، بار ویروسی فانی یک بار دیگر غیر قابل تشخیص می شود (کمتر از 50 نسخه در میلی لیتر). درمانگر از این رویداد استفاده می کند و اهمیت یک ارتباط صادقانه برای رسیدن به هدف شان که درمان عفونت HIV است را به فانی گوشزد می کند.