پرسش و پاسخ

سوال 69 23 فروردین 1393
سلام، از اونجایی که بعد از هر رابطه ی جنسی نمی توان آزمایش داد و همچنین نمی شود از هر شریک جنسی خواست که قبل از برقراری رابطه حنسی آزمایش دهد، بتابراین چه رفتار جنسی پرخطر محسوب می شود؟ به عنوان مثال رابطه جنسی داشتن با یک شریک جنسی در چه محدوده سنی کم خطرتر است؟ آیا استفاده از کاندوم می تواند در صد بسیار بالایی از محافظت را در هر نوع رابطه جنسی با هر شریک جنسی داشته باشد؟ و همچنین سکس دهانی بدون کاندوم می تواند باعث انتقال از زن به مرد شود ؟ در یک رفتار جنسی که در آن در همه ی حالت ها از کاندوم استفاده شود ولی سکس دهانی بدون کاندوم انجام شود و شریک جنسی تن فروش نباشد، چه مقدار (با چه احتمالی) از نظر رفتار جنسی ایمن است و آیا میتوان این رفتار جنسی را معقول دانست و بدون نگرانی نسبی ادامه داد؟
پاسخ کارشناس
آمیزش های با خطر بیشتر عبارتند از: قبل از 18 سالگی به ویژه برای دختران، هر گونه آمیزش بدون کاندوم (دهانی، مقعدی، وازینال)، آمیزش پس از مصرف مواد یا نوشیدنیهای الکلی، آمیزش با کسانی که شرکای جنسی متعدد دارند، آمیزش با تنفروشان به خصوص تنفروشان جوانتر، آمیزش با کسانی که سابقه تزریق مواد یا خالکوبی دارند، آمیزش های اجباری یا با خشونت، آمیزش با کسانی که بیماریهای آمیزشی دیگر (مانند تبخال یا زگیل) دارند. کاندوم اگر درست استفاده شود احتمال سرایت اچ آی وی را خیلی کم میکند ولی صفر نمیکند. احتمال سرایت در آمیزش دهانی بدون کاندوم از زن به مرد کمتر از مرد به زن است. آمیزش دهانی اگر با اکراه ، ناخشنودی یا توهین ضمنی به طرف گیرنده باشد شایسته نیست. همچنین هر گونه آمیزش جنسی در مواقعی که طرفین از حقوق، قدرت و آگاهی یکسان برخوردار نیستند ناشایست است. درست است که هربار آمیزش خطر کمی در سرایت بیماریها دارد اما تکرار آنها در طول زمان این خطر را ضربدر تعداد آمیزشها می کند. برای مثال اگر خطر سرایت در آمیزش واژینال یک در ده هزار باشد، هزار بار آمیزش خطری معادل 10 درصد خواهد داشت. در ضمن خطر در هر آمیزش وابسته به مرحله ی ابتلا، سیکل ماهیانه و عوامل دیگری نیز هست.